Het woord enthousiasme komt oorspronkelijk van de term Enthousiast, de omschrijving voor een persoon die zou zijn bezeten door een god. In de Griekse mythologie werd hiermee vooral geduid op een bezetenheid door Apollon (zoals in het geval van Pythia) of Dionysos (zoals in het geval van de Maenaden). Het woord is immers afkomstig van het Griekse ἔνθεος (entheos), wat zoveel betekent als van God vervuld. Tevens werd de term enthousiast in figuurlijke zin gebruikt. Zo geloofde Socrates dat enthousiasme een vorm van inspiratie voor dichters was.
Bon, ik zou durven concluderen dat daar een vorm van “raison d’être” in zit. Als “bezeten door een god” het ook al niet meer doet, dan weet ik het niet meer. Het leven kan niet meer betekenis vol zijn dan dat, veronderstel ik.
Dan is de vraag: hoe laat ik die god mij bezitten? Voor mij part buig ik mij over en komt hij langs achter naar binnen, het doet er voor mij niet toe op welke manier. Hij of zij mag mijn ziel penetreren. Ik zal mijn best doen om mijn leven toegankelijk te maken.
- Mensen begrijpen en kunnen opdelen in kottekes
- Interessante mensen met eerder unieke kottekes leren kennen
- Mijn piemel in (andere) mensen steken
- Winnen van mensen
- Nieuwe concepten ontdekken en waarnemen
- Betekenis ervaren (mjeh, deze in WIP)